Atmosfer, çoğu zaman boşluk olarak algılanır. Oysa yaşamı mümkün kılan, görünmeyen hareketlerin ve kırılgan dengelerin var olduğu canlı bir katmandır. Bu görünmeyen yapının içinde dolaşan sera gazları, özellikle metan, insanın doğa üzerindeki etkisinin izlerini sessizce atmosfere taşır.
Bu enstalasyon, atmosferin görünmeyen katmanlarını deneyimlenebilir kılma düşüncesinden doğar.
Cam, şeffaflığı ve ışıkla kurduğu ilişki aracılığıyla atmosfer için bir metafora dönüşür.
Yükselen formlar görünmeyen gazların dolaşımını, değişen yansımalar ise atmosferin sürekli dönüşen yapısını çağrıştırır. Metan burada yalnızca bir gaz değil, insanın doğa üzerindeki görünmeyen etkisinin simgesidir.
Cam ise bu görünmezliğe tanıklık eden sessiz bir anlatıcıdır.